ein eldsnögg og ómöguleg

Ég keypti mér myndavél í Zurich...

Ég og Beggó "going wine", með 10 Evru vínglösin okkar í poka um hálsinn eins og alvöru drykkfelldar dömur

skál skál skál, saha!, darviseks, ultraseks og allt það

að hoppa við ljúfa tóna Alma Jazz 2008 (Beggó var ekki í stuði til að hoppa þannig að hún ákvað að hanga í lausu lofti)

að dansa við ljúfa tóna Alma Jazz 2008

Meira að segja í Bologna eru Hattifattar

Hitti elsku Tobbu eina kvöldstund í Osló. Drukkum rauðvín, það var gaman.

Beggó Bolognese að leika kráku

Ég að elska lífið í Bologna

VÁÁÁÁ hvað við erum fínar

Vínsmökkun á götum Bologna.. yndifyndibyndislegt

Svona líður mér stundum eftir að ég byrjaði í stjórn ESU

Ég og duglegu strákarnir í tilgangslausu vinnunni, fyrir framan höll norsku konungshjónanna

ég og tvær moskítóflugur að leika okkur í japanska tegarðinum á hótelinu mínu í Sofiu

Elsku besta Helga heldur í mér lífinu þegar ég á annað borð (ekki borðið á myndinni, heldur annað borð) er stödd í Köben

Sofia, Búlgaríu - hrikaleg borg. Get ekki beðið eftir að koma aftur í nóvember og dvelja þar í heila viku, úff.

Ég hef frá fáránlega mörgu að segja. Ef ég bara hefði tíma til að skrifa það. Í staðinn læt ég flakka nokkrar innihaldslausar staðreyndir sem fljóta efst í huga mínum.

Í fyrsta lagi er gengið að FOKKA MÉR UPP! Vissir þú að danska krónan er 19 íslenskar?? Nítján fokking krónur!! Þetta er sko ekkert grín, þegar maður er með innkomu í íslenskum krónum. Sjáið bara:

- í strætó/metró kostar 20 kr. sem eru 380 ISK

- brauð í nettó kostar 15 kr. sem eru 280 ISK

- arabapítsan á horninu kostar 55 kr. (spottprís miðað við danska pítsusala) sem eru 1.045 ISK

- kaffibolli kostar yfir 400 kr. ISK, bjór á bar kostar 600-800 ISK, bragðlaust uppáhellt kaffi í skólanum mínum kostar 110 ISK

Það er ódýrara að versla í 10-11 en í Netto ef maður á bara íslenskar skítakrónur!!! arrrrrrrrrrrrrgh. "Stúdentar erlendis, sameinumst!!! (og gerum hvað ég bara spyr...... Garðar getur þú ekki reddað þessu?)

Bologna var stórkostleg. Þá ber helst að nefna vínsmökkunina "go wine" á götum Bologna, Alma Jazz festivalið, fólkið sem var að mótmæla ráðstefnunni og stórfenglega frammistöðu Beggó þegar hún hélt ræðu fyrir framan merkustu ráðamenn evrópskra háskóla og meðlimi Evrópuráðsins (meiri karlaklúbburinn), og sagði meðal annars: "...Tuition fees, where education is a product like breakfast cerial, students are customers and Universities are supermarkets..". Í elstu byggingu Alma Mater Studorium háskólans í Bologna heyrðist "GASP!", lítil Alma tísti "jeeeee, you go girl!".

Vínsmökkunin GO WINE var fabjúlos. Það var búið að leggja heila götu undir borð af vínflöskum og við þau stóð víngerðarfólk að gefa smakk af sínum bestu vínum, frá ótal löndum í Evrópu. Við keyptum vínglas á 10 evrur, fengum poka um hálsinn til að geyma glasið í, og gengum svo á milli borða og létum hella í okkur í nokkra klukkutíma.

Þarna var líka jazzhátíðin Alma Jazz 2008 á öllum götuhornum. Aulinn ég sagði við alla "Hey, it's my jazz festival, jú nó, Alma Jazz, jú nó... I brought my sax!!".... Enginn fattaði að sax væri stytting á saxophone, þannig að eftir nokkur skipti tók Beggó fyrir það að ég segði þetta oftar. En það er allt í góðu á milli okkar núna, ég kastaði henni á hraðbanka seinna um kvöldið.

Fyrir alla þá sem skrá ferðir mínar í dagbókina sína (þ.e.a.s. mamma, pabbi, Helga..):

Finnland á morgun, tveir ótengdir fundir í einu höggi, kem heim hinn. 

Brussel á stórmerkan ESB fund á miðvikudag, kem heim fimmtudag.

Á föstudaginn hefst fundur í Köben og fullt af góðu fólki í heimabyggð minni, þannig að þá ætla ég í paaaaaaartí alla helgina. 

(Muna: Sofa út um helgina. zzzzzzzzzzzz)

Á mánudeginum yfirgef ég heimili mitt í eina og hálfa viku (búhú, aumingja námið mitt) en þá fer ég til Lille í Frakklandi (aldrei komið þangað), þaðan til Brussel (heldur betur komið þangað, ullabjakk), og þaðan til Vínarborgar.

Svo fer ég í tíma í þessum blessaða Háskóla!

ferðaplani lokið að sinni.

Fokk hvað er erfitt að hjóla frá heimili mínu á Skovduestien alla leið í Háskólann á Islands brygge. Það er bæði langt þangað, og svo er ég í ömurlegu formi. AulaAlma.

Það býr múslimi fyrir neðan mig, og rétt eftir hádegi byrjar hann að kyrja. Ekkert smá kyrj skal ég segja ykkur. Stórfenglegur söngur, gleður mig mikið. Gleður mig það mikið að ég er að spá í að gerast múslimi, og brenna danska fánann fyrir framan Kristjánsborg. (góðlátt grín)

Það er laugardagskvöld, klukkan er að verða níu og ég sit alein í ísköldum háskólanum. Var að klára fjögurra tíma langan Skype fund, og er að reyna að ákveða hvort ég eigi að undirbúa eins og hálfs tíma fyrirlesturinn sem ég á að halda í Finnlandi á mánudaginn, eða gera það í stresskasti síðar. Ein sorgleg Alma ætlar að gera það síðar.

Evróputúrinn hafinn - Köben, Brussel, Sofia

Fyrst ég er fjarri fjölskyldu og vinum, ætla ég að byrja að blogga aftur, sem mun vonandi kæta þessar þrjár til fimm manneskjur sem nenna að lesa bloggið mitt.

Köben

Evróputúrinn hófst 3. september, en þá hugðist ég flytja til Kaupmannahafnar. Ég átti að halda áfram til Brussel sama kvöld og hafði 6 klst til að ná í lykilinn að íbúðinni minni, finna hana, henda farangrinum inn um dyrnar og koma mér aftur upp á flugvöll.... eeeeeeeeeeeen þegar ég mætti á flugvöllinn um kvöldið kom í ljós að bókunarfyrirtæki ESU hafði bókað flug degi of seint. Ég beið og beið eftir að ESU fólkið í Brussel myndi redda málunum, sem endaði með hóteli í Amager og flugi daginn eftir. Á leiðinni á hótelið var skollinn á regnstormur með þrumum, eldingum og öllu tilheyrandi, með þeim afleiðingum að metróinn sem ég var í stoppaði skyndilega og var fastur í klukkutíma. Loks var ég kominn á áfangastað og ætlaði að taka lyftuna upp úr metróstöðinni. Þegar lyftan opnaðist stóð þar dauðadrukkinn ælandi Grænlendingur, þannig að ég rogaðist með töskuna upp tröppurnar í þúsundasta skiptið þennan daginn. Ég mætti á hótelið blaut í gegn, fór að sofa og var mætt í flugið nokkrum tímum síðar. Loksins var ég komin til Brussel, en að sjálfsögðu týndi SAS töskunni minni á leiðinni. Litla greyið Alma mætti því allslaus í ESU íbúðina, í tæka tíð fyrir morgunmat. Ég ætla að vera leim og segja: fall er fararheill.

Brussel

Ég var á fundi með stjórn ESU í þrjá daga....og já....ætla ekki að drepa neinn úr leiðindum með því að fara nánar út í það. Á laugardagskvöldið ákváðum við Olav, norski félagi minn í stjórninni, að yfirgefa ESU íbúðina einu sinni og kíkja út í nokkra bjóra. Við röltum í átt að miðbænum og komum loks á lifandi stað. Þar sáum við bar sem var troðfullur af fólki og hugðumst fara inn. Þegar ég leit inn, sá ég að þarna inni voru um 150 menn og ekki ein einasta kona. Við ákváðum því að halda lengra. Á næsta horni var annar bar, en hann var líka troðfullur af mönnum og engin kona sjáanleg. Við ákváðum að halda enn lengra....og lengra...og lengra. Eftir 25 mínútur vorum við búin að sjá um það bil 5.000 menn og ekki eina einustu konu. Göturnar voru fullar af mönnum og allir barir fullir út úr dyrum. Þetta var orðið meira en lítið fáránlegt, þannig að Olav stoppaði mann á götunni og spurði af hverju í ósköpunum það væru svona margir menn á götunni og engar konur. Hann sagði okkur að í dag væri Ramadan, hátíðisdagur Múslima, og því væru allir úti að fagna. Konurnar væru aftur á móti heima, af því að... tja... þær eiga að vera þar. 

Búlgaría

Í gærmorgun lenti ég í Sofiu, þar sem ég er nú, en ég er hérna til að skipuleggja og skoða aðstöðu fyrir aðalfund ESU sem verður haldinn hérna í lok nóvember. Að sjálfsögðu týndist taskan mín, en hún gleymdist í Sviss. Tveir gaurar frá Búlgörsku stúdentasamtökunum biðu eftir okkur fyrir utan, en þetta eru svona týpískir "ég reddessu" gaurar, sem geta reddað hverju sem er hvenær sem er, án frekari útskýringa. Ég fékk þá til að keyra mig í verslunarmiðstöð svo ég gæti keypt mér tannbursta og fundið einhver föt til að vera í á fundi með menntamálaráðherra Búlgaríu daginn eftir. Þetta reyndist erfiðasta verslunarferð í sögu fatakaupa minna, því það eina sem var í boði voru snípstutt leðurpils, bleikir gegnsæir hlírabolir sem á stóð "babe", og loðstígvél... ég lagði ekki í það, og ákvað að það væri nú skömminni skárra að vera í skítugu ferðafötunum. 

..meira Búlgaríugrín síðar.

hipp hipp

Um helgina var ég í Slóvakíu, og var kosin í framkvæmdastjórn European Students' Union... sem þýðir að ég er nú fulltrúi 11 milljóna stúdenta í Evrópu, amazing. 

Ég er að flytja til Köben í haust (færa mig yfir á meginlandið), verð með annan fótinn þar að læra kynjafræði, þrjár tær í Brussel (á skrifstofu ESU) og tvær tær flakkandi á milli annarra ríkja Evrópu.

Þetta verður aðeins of rosalegt!

Sló sló slóvakía!

Það er í tísku að halda fundi í sveitum Austur-Evrópu. Á morgun er ég að fara til Brusno, fjallaþorps í Slóvakíu.

Þetta er aðalfundur ESU, og er sérstaklega spennandi núna þar sem ég er í framboði til framkvæmdastjórnar.... spennandi.

Ég er líka að stýra vinnustofu sem heitir Affirmative action as a tool to fight inequalities... spennandi?

Ég ætla líka að drekka traditional slovakian vodka with blueberries með Hrönn og Beggó, og svo ætlum við allar í sleik (ekki hver við aðra, heldur allar í sitthvoru lagi).

Brusno!

Chessboxing

Þetta er það fáránlegasta sem ég hef séð!! Þetta er íþrótt sem heitir chessboxing, og gengur út á það að keppendurnir byrja á því að boxa og tefla svo eina skák strax á eftir...

Já og til hamingju með 1.maí!

Niður með kapítalismann!

The hills are alive....

Slóvenía var ótrúleg. Fyrstu þrjá dagana hékk ég inni á hóteli að fylgjast fyrirlestrum og taka þátt í vinnustofum um European Qualification Framework...zzzzzzzz...(ekki hætta að lesa færsluna hér, lofa að tala ekki meira um þetta). 

Ég var einum degi lengur í Lake Bled en allir aðrir, af því að flugmiðinn til Íslands var svo dýr á miðvikudeginum... alltaf sama sagan. Ég átti því einn heilan frídag í þessari paradís. Ég ákvað að fara út og njóta náttúrunnar og fékk því lánað reiðhjól á hótelinu. Ég hjólaði upp hæðina og var allt í einu komi í ótrúlegt landslag, grænar hæðir og hólar, fjöll þakin trjám og austurísku alparnir í bakgrunni (járntjaldið... mér stafaði svolítill uggur af því). Þetta var alveg eins og að vera stödd í Sound of music. 

Ég hjólaði og hjólaði í sveitinni framhjá ótal litlum sveitaþorpum og geitum. Þarna var ég orðin ansi þyrst og fór að litast um eftir lítilli verslun eða bensínstöð til að kaupa vatn, en ekkert bólaði á þeim. Loks sé ég eldgamalt skilti með mynd af brauði, köku og ör sem benti til hægri. "Bakarí" hugsaði ég, og hjólaði inn stíginn. Þarna sá ég ekkert sem minnti á neina verslun, enda var ég alveg komin upp að einum sveitabænum. 

Þá heyri ég hrópað á mig, og til mín gengur fjörgamall, tannlaus Slóveni og þrjár geitur með rauðar bjöllur um hálsinn vappandi á eftir. Hann tekur mér fagnandi og æpir eitthvað á slóvensku. Ég segi "english" og hann segir "no" og heldur áfram að æpa á slóvensku og benda hingað og þangað. Hann tekur af mér hjólið og leggur það upp að girðingunni og segir mér með handapati að fylgja sér. Við göngum í átt að húsinu og hann byrjar aftur að hrópa. Þá heyri ég skræka rödd hrópa á móti innan úr húsinu, og út kemur gömul, bústin, tannlaus kona með bros út að eyrum. Hún tekur mér fagnandi, gengur að mér og faðmar mig. 

Þarna var ég orðin heldur stressuð og leið svolítið óþægilega, enda þótti mér þetta aðeins of fjarri veruleikanum. Hún lætur mig setjast niður og þau æpa og hrópa og benda hingað og þangað upp í fjöllin, á næstu hús og skella svo upp úr inn á milli. Ég bara brosi og fylgist með og hlæ þegar þau hlæja. Svo fer konan inn og kemur stuttu seinna út aftur með brauð og mjólk, sem ég þykist vita að hafi verið geitamjólk því hún var skrítin á bragðið. Ég drakk mjólkina með herkjum og kláraði brauðið sem var afskaplega ljúffengt. Þau héldu áfram að segja mér sögur af fjöllunum, húsunum í kring og nágrönnunum (eins og ég best veit, kannski voru þau að tala um kommúnismann og Tító..). Svo þegar ég fór kvöddu þau mig bæði með kossi og faðmlagi og veifuðu mér þegar ég hjólaði í burtu.

Ég hjólaði áfram meðfram vatninu, alveg þar til ég var komin aftur í nágrenni við hótelið. Þar fann ég matvörubúð og keypti mér rauðvín, osta, kex og súkkulaði (it costed shit and cinnamon!), kom mér vel fyrir á svölunum á hótelherberginu, opnaði tölvuna og var þar með mætt á msn fund. 

Yndislegur dagur.

Sjáið bara, nánast alveg eins!

Þetta var sumarbústaðurinn hans Tito

GLEÐILEGT SUMAR

...sem er samt ekkert komið í alvöru.

Ég vona að þú eigir yndislegt sumar blóma, sápukúlna, kjóla, hjóla, sólar og snú snú banda.

Slóvenía

Er á fundi í Slóveníu. Á bjútífúl stað sem heitir Lake Bled.....

bjúúúúútífúl. Nammi namm.

Ég kom seint á sunnudagskvöldið í svartamyrkri og tók því ekki eftir fjöllunum og bláa vatninu. Svo vaknaði ég næsta morgun, með sólina í augunum og fór út á svalir. Fékk væga fullnægingu þegar ég sá útsýnið. 

Lærum af mistökum annarra

Síðustu daga hefur umræðan um upptöku skólagjalda í opinberum háskólum verið áberandi, í fjölmiðlum og á bloggsíðum samfélagsspekúlanta. Á forsíðu Fréttablaðsins, 13.apríl síðastliðinn, var vitnað í Sigurð Kára Kristjánsson, formann Menntamálanefndar Alþingis, sem sagði að upptaka skólagjalda við opinbera háskóla væri aðeins tímaspursmál. Er upptaka skólagjalda það óumflýjanleg að hún sé talin tímaspursmál? Það er rétt að samkeppnisstaða háskólanna er skökk og að opinberir háskólar þurfa aukið fjármagn til að geta setið við sama borð, en af hverju í ósköpunum liggur það beinast við að stúdentar axli ábyrgð á fjárhagsvanda opinberra háskóla? Ætti það ekki frekar að vera ríkið?

Það býr vissulega eitthvað annað að baki. Skólagjaldasinnar hafa þulið upp rök fyrir því hvernig upptaka skólagjalda muni umturna háskólasamfélaginu á þann veg að eftir nokkur ár munu hér vera miklu betri háskólar, sem bjóða upp á miklu betra nám og útskrifa miklu klárari nemendur. Samkvæmt þeim eiga skólagjöld því ekki aðeins að leysa fjárhagsvandann heldur einnig að bæta háskólasamfélagið til muna. Þeir segja að upptaka skólagjalda komi til með að auka afköst stúdenta í námi, séu aukin hvatning við stúdenta, auka skilvirkni háskóla og gæði náms. Þeir sem eru á móti upptöku skólagjalda hafa aftur á móti bent á það að þau skerði jafnrétti til náms og aðgang að menntun, stýri námsvali einstaklinga, og dragi úr gæðum náms.

Hver hefur rétt fyrir sér?

Á síðustu árum hafa skólagjöld verið tekin upp víða í Evrópu og hefur upptaka þeirra alls staðar verið reist á sömu rökum og heyrast hátt í íslensku þjóðfélagi í dag. Undir lok síðasta árs var gerð könnun meðal landsamtaka stúdenta allra ríkja Evrópu þar sem viðhorf til skólagjalda og áhrifa þeirra var kannað. Þar kom í ljós að 92% stúdentahreyfinga telja upptöku skólagjalda skerða aðgang að menntun, 87% telja þau hafa slæm áhrif á félagslega stöðu stúdenta, og 74% telja þau hafa áhrif á námsval einstaklinga. Í þeim löndum sem tekið hafa upp skólagjöld, fullyrða stúdentahreyfingar að skólagjöld séu aðeins enn einn steinn í götu þeirra sem mæta misrétti í háskólakerfinu eða búa við slæmar félags- og efnahagslegar aðstæður. Þeir örfáu úr þessum hóp, sem þrátt fyrir slagandi áhrif skólagjalda skrá sig í háskóla, byggja námsval sitt nú nær undantekningarlaust á arðbærni námsins en ekki á áhuga eða hæfileikum.

Með þessu dæmi getum við hafnað þeim rökum skólagjaldasinna að skólagjöld séu aukin hvatning fyrir stúdenta. Skólagjöld hvorki bæta frammistöðu stúdenta, né auka skilvirkni háskólakerfisins, heldur setja þau aukna pressu á stúdenta að klára námið sitt á eins stuttum tíma og mögulegt er. Fjárhagslegar hömlur þrengja að stúdentum og þvinga þá ekki aðeins til að vinna með námi heldur einnig að klára það á „réttum“ tíma. Þetta verður til þess að stúdentar ná ekki þeim árangri sem þeir vilja ná og að háskólarnir útskrifa ekki nemendur með jafnháar einkunnir og áður, nema þeir auðvitað dragi úr hæfniskröfunum og þar með minnki gæði náms.

Það er pís of keik að taka lán!

Það gera sér allir grein fyrir því að skólagjöld skerða jafnrétti til náms, enda hafa ekki allir efni á því að greiða skólagjöld. Skólagjaldasinnar telja lausnina við þessum vanda vera einfalda: að lána fyrir skólagjöldum. Lán þarf samt að borga til baka, og lán krefjast þess að þú sért með ábyrgðarmann. Stúdentahreyfingar í Evrópu hafa allar fullyrt það að þau lán og styrkir sem standa stúdentum til boða dugi ekki bæði fyrir skólagjöldum og framfærslukostnaði. Auk þess hafa skólagjöld dregið verulega úr því að fólk sæki sér menntun síðar á lífsleiðinni, en það forðast að bæta mánaðarlegum afborgunum skólagjaldalána við afborganir húsnæðislána, bílakaupalána og tölvukaupalána. Það er því nokkuð ljóst að lán fyrir skólagjöldum munu aldrei koma í veg fyrir það að jafnrétti til náms skerðist.

Við erum ekki ein í heiminum

Það er ekki eins og við séum eina þjóðin í heiminum sem hefur velt fyrir sér upptöku skólagjalda. Stöldrum aðeins við áður en við dembum okkur út í óvissuna, sem er kannski ekkert svo óviss eftir allt saman? Nei, það eina sem við þurfum að gera er að læra af mistökum annarra.

 

Heimild:

European Students’ Union. 2008: Lisbon With Students Eyes.

Þessi grein birtist á vefritid.is 17.apríl 2008.

krot krot

Í gærmorgun vaknaði ég eftir mikið djamm og skrall og rak augun í hendurnar á mér sem voru, mér til mikillar furðu, útkrotaðar. Inni í öðrum lófanum stóð "B.A. í sleik" skrifað með svörtum og rauðum tússpenna, og í hinum stóð "ég er ýkt góð í sleik 1" (1 var sem sagt vísun í heimild), auk þess sem búið var að teikna vöðvatröll á handlegginn á mér. Þegar ég vaknaði var þetta búið að smitast yfir á andlitið á mér, sængina og fínu hvítu tölvuna mína, sem ég hafði kíkt aðeins í þegar ég kom heim. En.. ég náði þessu ekki af höndunum á mér, og ber ennþá leifar þessa gríns.

Þórunn Elísabet Bogadóttir

Finndu fimm villur:

Hattifattar

Frá og með deginum í dag er ég ekki lengur framkvæmdastjóri.

Ein óbreytt Alma.

Þarf þá líklegast að breyta þessu í símaskránni í eitthvað svipað og þetta.

(Kannski breyti ég þessu í: Alma Joensen - Hattifatti)

Nú get ég varla sætt mig við neitt annað en að vera framkvæmdastjóri, það gengur ekki að ég lækki í tign með árunum. Þannig að ef þið vitið um einhverja lausa framkvæmdastjórastöðu þá endilega leggið inn gott orð. Hver vill ekki fá kvenkyns, vinstrisinnaðan talíbanafemínista í framkvæmdastjórastól í einkarekna fyrirtækinu sínu? Maður spyr sig.

Ef það bregst, þá bý ég enn yfir mínum stórfenglegu ms paint hæfileikum.

Tékkið á þessu tryllta partíi sem ég var í á föstudaginn. Það ætlaði allt um koll að keyra þegar vinir okkar úr Vatnsmýrinni mættu í fylkingu!

Hattifattar í glasi - kátir í fasi

Ég er farin til Slóveníu í sleik!

bless í bili

Rödd stúdenta

Kosningar til Stúdentaráðs vei vei. Röskva kynnti framboðslistann sinn á föstudaginn. Hér er listaplagatið

Við gætum tekið þetta á FABINU einu saman..........

obbosí

Kæru stúdentar, örvæntið.

Þessi situr í Stúdentaráði.

Engin skólagjöld? Hærri námslán? Jafnrétti til náms?

Gleðilegt ár

Gleðilegt ár kæru vinir, og takk fyrir allt gamalt og gott!

2007 var fantagott ár! Mér finnst það hafa liðið óvenju hratt, enda hefur margt skemmtilegt gerst.

-Í byrjun árs endurheimti Röskva meirihluta í Stúdentaráði, en það eru klárlega gleðifréttir ársins.
-Í mars gaf ég skít í námið og tók við stöðu Framkvæmdastjóra Stúdentaráðs.
-Ég fór til Tallin í apríl og upplifði alvöru óeirðir. Táragas og allur pakkinn. Þeirri ferð mun ég seint gleyma. Samt svolítið svekkt yfir að hafa ekki fengið að fara inn í gamla bæinn sem er víst fabjúlos. Geri það næst.
-Í maí bauð ég mig fram í nefnd innan European Students' Union og hlaut kosningu. Húrra!
-Fór til London á aðalfund ESU og heimsótti Dísu og Antoine í leiðinni.
-Fór til Litháen í júlí, og aftur í nóvember. fyrri ferðin var töluvert betri enda tími þá til að sjá eitthvað annað en hótel og ráðstefnusali. Seinni ferðin var vægast sagt geðveiki. Er enn að jafna mig.
-Ég og LÍN-krúttið tókum yfir Grundarstíginn í sumar, á meðan Halla var í Ástralíu í sleik. Þar náði vinátta okkar nýjum hæðum, ég kynntist tryllingi krúttsins og hamingju heimsins.
-Fór til Berlínar fyrir hönd ESU á ráðstefnu heimssamtaka kennara, sem var nokkuð magnað. Þar kynntist ég toppunum í háskólageira OECD og Unesco, og hitti forseta Þýskalands. Í Berlín mun ég búa.
-Í ágúst var mér boðið að koma til Færeyja fyrir hönd Stúdentaráðs, að taka þátt í pallborðsumræðu á Færeyja Gay Pride. Þá sá ég Færeyjar og Færeyinga í nýju ljósi.
-Fór á ráðstefnu á Kýpur fyrir hönd ESU, þar sem ég fékk að baða mig í sólinni í september, hélt ræðu fyrir ríkisstjórn Kýpur, og fór í viðtal við sjónvarpið sem talsetti mig á grísku. Það var fyndið.
-Fór til Lissabon á European Students' Convention. Þar synti ég í Atlantshafinu í lok október og baðaði mig í sólinni í steikjandi hita. Þar er hnatthlýnun í hámarki. Var líka stungin svo illa af moskítóflugu að handleggurinn þrefaldaðist. Það var ekki gaman.
-Fór til Málaga í nóvember fyrir hönd ESU á annan fund með heimssamtökum kennara. Síminn minn er enn í Málaga, litla greyið.
-Síðasta ferðin mín 2007 var í desember þegar ég fór til Bergen sem er fab borg. Þar vil ég búa, þrátt fyrir alla rigninguna. Hitti samt hvorki Erlend Oye né Annie. Hitti þau næst.

BEST of 2007:
-Skrifstofan: Lín-krúttið, Foringinn og Alli bé ritstjóri. Árshátíðin, Hausthátíðin og jólaglöggið.
-Frábær frammistaða mín og annarra meðlima single&fab
-Fullt fullt fullt af nýjum alþjóðlegum vinum
-Tónleikar, partí og gott grín með gömlu góðu vinunum
-Hrönn, Sissa og Sigrún sem stórbættu fimm af ferðum ársins

Árið 2008 verður vonandi enn betra. Þá mun ég eignast nýja sambýliskonu, hana Sissu, en við ætlum að leggja drögin að heimsyfirráðum. Ég fer til Brussel eftir rúma viku, Slóveníu í mars, Úkraínu í apríl og Slóvakíu í maí. Já og svo ætla ég að hætta að gefa skít í námið....

jólagjafir?

Ég mæli sérstaklega með þessum jólagjöfum fyrir vini og vandamenn, og jafnvel í skóinn:

- Ævisaga Óttars Martins Norðfjörð eftir Bryndísi Björgvinsdóttur
- Ljóðabókin Blótgælur eftir Kristínu Svövu Tómasdóttur
- Sprengjuhöllin, Tímarnir Okkar
- Hjaltalín, Sleepdrunk Seasons

Svo mæli ég með því að fólk hlusti á þetta jólalag

Hó hó hó

Litháen

53.aðalfundur European Students' Union:

- eftir þennan fund er ESU 49 stúdentahreyfingar frá 38 löndum (13 milljónir stúdenta) eftir að Ísrael og Úkraína fengu aðild. Vei.

- Námskeið um jafnrétti kynjanna í tvo daga, aðalfundur og kosningar í þrjá daga

- hélt ræðu og fyrirlestur um strategíuna mína og stýrði workshoppi um Uppeldi og kyn

- Gender Mainstreaming Strategían mín sem ég er búin að vera að skrifa síðan í maí var samþykkt með meirihluta atkvæða!!!!

- lobbía lobbía lobbía lobbía endalaust dag og nótt

- 25 klst umræða og kosningar um lagabreytingar þökk sé búrókrasíunasistunum frá mið-evrópu

- 5 klst umræða og kosningar um hvort það eigi að reka duglega manneskju úr nefndinni sinni. Sem var svo rekin. Einelti? já.

- Aðalfundurinn 17 klst fyrstu tvo dagana, 21 klst síðasta daginn

- 20 klst svefn á 7 dögum og töluvert mikið stress sem oft var leyst með alls kyns tegundum af austur evrópskum vodka

- enginn tími fyrir sleik nema í lyftum, leigubílum og fatahengjum

- fyrir þá sem ekki borða kjöt: fullur diskur af brokkolíi einn daginn, heit plastkend ostakaka annan daginn, grilluð gúrka og hrísgrjón þriðja daginn og pönnukökur fylltar með eplum og kanil (í aðalrétt ekki eftirrétt) fjórða daginn.

- samt alveg fáránlega gaman.

Litúanía

Ekki eins og ykkur sé sama, en ég er í Litháen. Aftur.

Á leiðinni frá flugvellinum sá ég margar stórar kommúnískar blokkir sem voru allar nákvæmlega eins (ábyggilega rosa hagkvæmar í byggingu og fjöldaframleiðslu). Svo voru nokkrir skýjaklúfar við hliðina á merktir hinum og þessum stórfyrirtækjum. Á einni byggingunni var RISAstórt skilti sem á stóð ALMA INTELLIGENCE! Fíla það. Litháen er með þetta á hreinu.

ráðfrú?

Mér finnst að konur ættu áfram að vera ráðherrar, flugmenn og kennarar. Svo framarlega sem menn eru flugfreyjur, fóstrur og hjúkrunarkonur.

tek þetta til baka

Ókei. Hróður Hlíðanna er í hættu. Sjá hér.

allt að gerast

Hlíðarnar eru í sókn. Valur Íslandsmeistari í fótbolta karla og kvenna, og Hlíðaskóli sigurvegari Skrekks.


Atrið Hlíðaskóla var femínískt, enda femínisminn líka í sókn.

Allt að gerast.

si si si

er á Spáni. Það er ókei.

oj

Súperman.is var að biðja mig um að vera vinur sinn á myspace?!?! Ég sagði DENY.

Ég sem hélt að þessi viðbjóður hefði brunnið með Pravda..

Háskóli Íslands?

Háskóli Íslands? Nei, þetta er Sapienza Universitá di Roma....Ítalska útgáfan af Aðalbyggingunni.

Jólin komin í annað sæti - Hausthátíð Skrifstofu SHÍ

"Haustið er nú uppáhaldstími ársins, jólin komin í annað sæti"

-Guðrún Ösp, Faxdeild

"Ég var búinn að gleyma því hvað er gaman í sleik!"

-Raggi Siggi, Rekstrardeild

"Frábærlega vel heppnuð Hausthátíð!"

- Alma, Framkvæmdadeild

"þessi stórglæsilega hátíð á svo sannarlega erindi á forsíðu stúdentablaðsins"

- Atli, Blaðadeild

"Faaaaaaaaaaaaaaaaab hausthátíð!"

- Bjögga Magg, Lánasjóðsdeild

"Ég fagna þessari hausthátíð!"

- Dagný, Forystudeild

Dagskrá Hausthátíðar Skrifstofu Stúdentaráðs 2007

20.00 Mæting á Domo Þingholtsstræti 5 þar sem boðið verður upp á fordrykk. En ekki fara of geist í fordrykkinn því kvöldið er rétt að byrja. Hver vill enda eins og Solla í Símadeild í fyrra sem var farin heim fyrir níu..

20.15 Dagný Ósk Aradóttir, formaður Stúdentaráðs, ávarpar gesti og býður þá velkomna á Hausthátið Skrifstofu Stúdentaráðs.

20.30 Boðið verður upp á fyrsta flokks kvöldverð með öllu tilheyrandi.

21.00 Alma Joensen, framkvæmdastjóri Stúdentaráðs, kynnir fyrsta samkvæmisleik kvöldsins, hinn sprenghlægilega hlutverkaleik. Hver man ekki eftir stórfenglegri frammistöðu Sindra Jóns í Strætókortadeild í fyrra þegar hann þóttist vera burkni allt kvöldið án þess að nokkur sæi í gegnum hann..

21.30 Björg Magnúsdóttir, Lánasjóðsfulltrúi Stúdentaráðs, ávarpar gesti og dregur í hinu æsispennandi happdrætti Hausthátíðarinnar. Hver man ekki eftir hrærivélinni sem Óli Magg í Tölvudeild fór með heim í fyrra. Ath. Happdrættisnúmerin eru á aðgöngumiðanum.

22.30 Starfsmenn yfirgefa Domo, saddir og sælir, og halda til veislu á Njálsgötunni þar sem Paparnir munu leika fyrir dansi og hin mergjaða skrifstofuhljómsveit SHÍ (Stuð Handa Íslendingum) mun kannski láta sjá sig. Hver man ekki eftir því þegar Elsa Smith í Alþjóðadeild tók Orminn í fyrra..

23.00 Atli Bollason, Ritstjóri Stúdentablaðsins, býður gesti velkomna til sinna heimahúsa og heldur stórskemmtilegan fyrirlestur sem ber yfirskriftina „Séns á Sleik? Hver? Hvar? Hvernig?“. Atli hefur ferðast vítt og breitt um landið og flutt fyrirlesturinn við mikinn fögnuð áhorfenda. Heyrst hefur að þessi fyrirlestur hafi komið Fjölni í sleik við Mel B á sínum tíma, þannig að þið sem eruð einhleyp..haldið ykkur fast.

23.30 Starfsmenn skrifstofunnar dansa, drekka og leita uppi sleika langt fram á Rauða nótt.

Í vinnunni á föstudaginn, fengu starfsmenn afhenda dagskrá og aðgöngumiða (sem einnig voru happdrættismiðar) við hátíðlega athöfn á skrifstofunni. Spennan var í sögulegu hámarki eins og sjá má á þessum myndum.
Björg Magnúsdóttir og Atli Bollason á Domo, í þann mund sem Björg var að fara að draga í happdrættinu. Þess má geta að sigurvegarinn var hún sjálf.

Dagný Ósk í Forystudeild, nýkomin á Njálsgötuna og bíður spennt eftir Pöpunum...
Atli Bollason hjá Blaðadeild glottir, því hann þykist vita hversu stórfenglegt partíkvöld hann á í vændum.
Alma Joensen, framkvæmdadeild, var sár yfir bingóúrslitunum langt fram eftir kvöldi. En kættist þó á endanum, öllum til mikillar hamingju.
Björg alsæl með bingóúrslitin.
Þessi fer í jólakortin í ár. Ekki spurning.
Fréttablaðið var á staðnum, og vinnur nú hörðum höndum að tímamótafrétt um Hausthátíðina sem prýða mun heila opnu í laugardagsblaðinu. (Vá hvað Steindór er tanaður!)
Atli flutti vægast sagt frábæran fyrirlestur um sleik og hvernig maður á að næla sér í þá. Hérna sýnir hann viðstöddum hvað ekki á að gera við sleik-targetið. Raggi Siggi hjálpaði Atla með leikrænu tilþrifin og Guðrún Ösp á Faxdeild fylgdist spennt með. Bæði hún og Raggi Siggi lærðu mikið af þessum fyrirlestri.
Loks var stiginn villtur dans og dansað út í rauða nóttina....

Hausthátíð Skrifstofu Stúdentaráðs 2007

Í kvöld verður haldin hin árlega Hausthátíð Skrifstofu SHÍ. Starfsmenn skrifstofunnar iða í skinninu af tilhlökkun. Hausthátíðarnefnd (þriggja manna nefnd kosin af starfsmönnum skrifstofunnar) hefur unnið hörðum höndum að skipulagningu hátíðarinnar. Mun hún víst verða hin glæsilegasta. Mæting hefur aldrei verið eins góð og nú, en 133% þeirra sem mættu á árshátíðina, hafa skráð sig til leiks. Fjölmargir starfsmenn hafa fullyrt það að hafa aldrei í lífinu skemmt sér eins vel og á árshátíðinni, nema kannski á busaballinu í menntó.

Frá Árshátíð SHÍ 2007. Hér er formaðurinn að stúta einni flösku af Absolut á meðan hinir starfsmennirnir túlka hugarástand hennar:


Í haust hóf nýr starfsmaður störf á skrifstofunni. Hann er í blaðabransanum. Hann heitir Atli og er 15 ára gamall. Áhugamál hans eru sætar stelpur, ræðumennska, dr.Pepper, sætar stelpur, Oreo kex, brjóst og frír bjór (þó honum þyki nú best að drekka vodka í koolaid og sprite).

80's

Í Lissabon var verið að halda upp á 25 ára afmæli ESU. Að því tilefni var haldið partí þar sem þemað var "party like it's 1982".

Ég, Hrönn og Sissa spáðum nú ekkert mikið í þessu en hentum þó kjólum í töskuna. Svo fyrir ballið hentum við okkur í föt, týndum eitthvað saman, máluðum okkur og túberuðum hárið. Ballið átti að byrja svo seint og fyrst við vorum tilbúnar ákváðum við að skreppa niður í lobby að fá okkur drykk. Við komum út úr lyftunni, litum yfir ganginn og tókum eftir því að ENGINN annar var í búningi. Við vorum ekki lengi að stökkva inn í stigaganginn og fela okkur þar. Þetta er svo típískt. Þeir sem svo sögðust vera í búningi voru kannski með tagl í hárinu, bleikt hálsmen eða eitthvað álíka "flippað". Við létum okkur þó hafa þetta, gengum að barnum og fengum okkur nokkuð sterka drykki. Við litum þó út eins og þrjár vændiskonur á barnum. Þetta evrópska fólk er svo hrætt við smá flipp að það er ótrúlegt.


(það sést illa á myndinni en það var playboy kanína á glerinu..)

Nú er kominn vetrartími!

Ég er búin að bíða með óþreyju eftir vetrartímanum í Evrópu. Tímabreytingarnar sem ég upplifi þegar ég ferðast fara með mig og það tekur mig alltaf of langan tíma að venjast þeim. Til dæmis alltaf þegar ég fer út á fundi þá þarf ég að vakna kl.6 eða 7 á íslenskum tíma, sem er fáránlegt. Svo tekst mér loksins að aðlagast en það fer allt í klúður aftur þegar ég kem heim. Þá þarf ég að venjast íslenskum tíma og um leið og mér tekst það, þá er ég farin út aftur.

Í nótt breyttist tíminn í Evrópu þannig að nú er einungis 1 klst munur á íslenskum tíma og central european time. Jess. Nú verður þetta vonandi minna vesen.

Það besta við þetta er það að ég er að fara á msn fund með gender equality committee kl.19.00 CET og þarf að undirbúa mig mikið fyrir fundinn. Áðan áttaði ég mig á því að það væri búið að breyta tímanum þannig að ég græddi heila klukkustund í undirbúning!! (Sem ég er að nýta í það að leika mér á facebook og blogga..)

Þegar ég bjó í Danmörku 2004 þá vorum við Karól, sambýliskona mín, alltaf með vöffluboð kl.16 á sunnudögum. Þá kom alltaf fjöldinn allur af fólki, sumir komu hvern sunnudag, aðrir komu af og til. Flestir komu allt of seint, nema Óskar sem mætti alltaf á slaginu 16. Einn sunnudag vorum við að leggja lokahönd á vöfflubaksturinn, búnar að setja kaffivélina á play og tilbúnar að opna fyrir fyrsta gestinum. En Óskar var hvergi sjáanlegur. Við fórum að óttast um hann. Á slaginu 17.00 mætir Óskar. Þá var búið að bæta einni klukkustund við þennan dag. Þetta fór alveg með Karól sem skyldi ekkert í þessu og hvernig fólk gæti leyft sér að bara bæta við klukkustund!! Þetta angraði hana allan daginn (og næstu daga) en það sem hún hafði mestar áhyggjur af var hvað yrði gert við sjónvarpsdagskránna. Hvort þau myndu bara bæta við tveimur Will & Grace?!?

ég vil líka vera súperkona

Þessi súperkona hélt áfram að vera súperfab þrátt fyrir óeirðir og táragas í Tallin í vor.

Ég, Aili og Hrönn að taka hana til fyrirmyndar.